De tweejarige Jayden is het kindje van Jennifer van Bree, haar broer Johnny (links op de foto) en haar zwager Ron. ‘Jayden heeft één mama en twee papa’s’, vertelt zijn moeder trots.
‘Iedereen wil weten hoe het zit’, zegt Jennifer in gesprek met LINDA.nl.
TWEE PAPA’S
Jennifer vindt het helemaal niet erg om het nog een keer uit te leggen. Graag zelfs, want ze is trots op haar gezin. “Ik weet dat mijn kind nooit iets te kort zal komen en weet dat hij van alle kanten enorm veel liefde krijgt. En in mijn ogen is dát het allerbelangrijkste.”
Ze heeft veel vragen moeten beantwoorden. Hoe dan? Hoe het is om samen met je broer een kind te hebben? En ben je met je zwager naar bed gegaan? “Ja, die vragen gaan best ver, maar ik ben er ook vrij open over hoe het zit. Daardoor durven de mensen het ook te vragen.”
NOG EEN KINDJE
Jennifer heeft al een dochter uit een eerdere relatie. Ze wil heel graag nog een kindje en heeft het daar over met haar broer en zwager. “Mijn broer Johnny (35) en Ron (51) zijn tien jaar getrouwd. Johnny had een kinderwens en heeft samen met een vriendin vier jaar geleden zijn zoontje Elay gekregen. Ze zorgen om beurten voor het kind.”
“Mijn zwager Ron wilde in eerste instantie niet per se vader worden. Hij was ook al iets ouder, maar toen de kleine jongen bij hen in huis kwam veranderde alles. Rons vadergevoelens werden enorm aangewakkerd.”
SAMEN DOEN
Tijdens een luchtig gesprekje over kinderen vragen Jennifer en Ron zich hardop af of ze niet samen een kindje konden maken én opvoeden. “We zeiden: zullen wij anders samen een kindje ‘doen’? Wij zijn heel close en al snel volgden wat diepere gesprekken.”
“Ron wilde heel graag een kind van mij, omdat hij vindt dat ik een goede moeder ben. Ik vond het zelf ook een goed idee, want ik denk niet dat er ooit iets tussen ons zal komen. Daarbij weet ik dat Johnny en Ron er altijd voor het kind zullen zijn.”
BEVRUCHTING
Jennifer heeft op aanraden van haar huisarts zelf voor de bevruchting gezorgd. Lachend legt ze uit hoe dat ging. “Toen ik mijn eisprong had, liet ik dat aan de mannen weten. Die deden dan thuis hun ding. Ron verzorgde het potje sperma en Johnny kwam het dan brengen. Ik kon het vervolgens gewoon zelf thuis inbrengen. De eerste keer lukte het niet, maar na de tweede keer was het raak en was ik al zwanger.”
“Ik dacht alleen maar: jeetje, heb ik nu al een positieve test? Sommige vrouwen doen er jaren over en ik was al zwanger. Dat voelde wat onwerkelijk, maar het was echt zo. Mijn broer zat al de hele tijd berichtjes te sturen omdat hij wilde dat ik een zwangerschapstest zou doen. Ik heb hem toen een foto van de positieve test gestuurd en ben meteen naar hun huis gegaan. We waren allemaal aan het schreeuwen en huilen van geluk. We waren zo blij.”
ZORGEN
Jennifer heeft in het begin van haar zwangerschap wel wat zorgen over wat de omgeving allemaal van de familieconstructie vindt. “Ik wist dat ik vooral in het dorp scheve gezichten zou krijgen en dat mensen vragen zouden hebben. Dat vond ik eerst wel lastig, maar toen dacht ik: laat ze praten. Ik ben er trots op en durf ze in hun gezicht te zeggen hoe het zit.”
“Trouwens, waarom moet je per se man en vrouw zijn om een kind te krijgen? Dat is zo kort door de bocht. Op een gegeven moment dacht ik ook: laat iedereen maar kijken en praten.”
SPERMADONATIE
“Ik ben gewoon blij dat iemand in de familie openstond voor spermadonatie. Op papier ben ik als moeder zonder partner eindverantwoordelijk en de twee papa’s zijn voogd. Mijn kind noemt mijn broer papa, maar biologisch gezien is hij ook zijn oom. De kleine noemt mijn zwager ook papa en dat vinden wij allemaal heel normaal. Ons kind weet niet beter dan dat hij twee papa’s heeft en dat maakt hem niets uit. Het zijn de volwassenen die problemen maken die er niet zijn.”
De route naar onze kinderwens 