Sybes (29) kinderwens komt uit: ‘Een stukje van mezelf grootbrengen, daar droom ik al jaren van’
De Vlaamse Sybe Vandemeulebroucke (29) start volgende maand een traject bij UZ Gent om zijn kinderwens te vervullen. Een eiceldonor en draagmoeder zullen hem daarbij helpen. ,,Ik besef dat niet iedereen het eens zal zijn met mijn keuze. Dat is oké. Ik heb heel veel mensen in mijn omgeving die achter me staan, dat is voor mij genoeg.”
Zijn facebookpagina staat vol met positieve berichtjes, want iedereen die Sybe kent lijkt er wel van overtuigd dat hij de perfecte vader wordt. Hij is al jaren een enthousiaste schoolmeester en daarnaast regisseert hij de tweejaarlijkse musical van kindertheatergezelschap Arte del Niño.
Dat hij zelf vader wilde worden was voor hem altijd al een uitgemaakte zaak. ,,Op mijn 25ste kwam ik uit de kast als homoseksueel. Dat mijn kinderwens daarmee minder evident werd, maakte het er niet gemakkelijker op.” Adoptie was de meest voor de hand liggende mogelijkheid. ,,Twee jaar geleden heb ik me op de wachtlijst gezet. De wachtlijsten zijn sowieso al lang, maar omdat je als homo maar uit een beperkt aantal landen kan adopteren, is de wachtlijst voor ons zo mogelijk nóg langer.”
Pleegouderschap vervult kinderwens niet
Omdat Sybe enorm van kinderen houdt, heeft hij zich ook opgegeven als pleegouder. ,,Er komt nu elke twee weken een pleegkindje een weekend logeren bij mij, en daar geniet ik van. Maar mijn kinderwens is daarmee niet vervuld, voel ik. Ik wil een kindje hebben dat een stukje is van mezelf, dat ik kan opvoeden en grootbrengen. Ik kan het moeilijk uitleggen waarom mijn kinderwens zó groot is, maar het is iets dat heel diep in mij zit.”
Een kindje dat biologisch van Sybe is kan realiteit worden via een draagmoeder en eiceldonor. ,,Ik besefte dat het niet vanzelfsprekend zou zijn om vrouwen te vinden die dat wilden doen. Maar ik heb een heel ruime vriendenkring. In de hoop dat die mij zou verder helpen, heb ik mijn wens bij hen uitgesproken. Een paar vriendinnen stelden zich meteen kandidaat als eiceldonor. Zij doneren een eicel, en in ruil krijg ik van het ziekenhuis een eicel van iemand anders.”
Een draagmoeder vinden zou echter het moeilijkst worden: ,,Ik had er ook rekening mee gehouden dat me dat misschien niet zou lukken. Maar met oudejaarsavond kreeg ik plots een berichtje van vrienden. Een bevriend stel van hen had terloops laten vallen dat ze dat wel zouden zien zitten, het draagmoederschap. Mijn vrienden hebben toen meteen gezegd dat ze iemand kenden die ze daar een groot plezier mee zouden doen.”
En zo komt het dat midden maart de draagmoeder, haar partner en Sybe naar het UZ Gent trekken voor een eerste screening. Het is de eerste keer dat ze daar op die manier de kinderwens van een alleenstaande vader zullen vervullen. ,,Ik besef dat er nog veel kan fout lopen, maar ik ben sowieso al dolgelukkig dat ik deze kans krijg. Ik heb gehuild van geluk toen ik hoorde dat die mensen mij wilden helpen. Vooral de goeie begeleiding die we krijgen bij UZ Gent, dat ondanks het gebrek aan een duidelijk wettelijk kader toch zoveel mogelijk afspraken op papier zet, stelt me op mijn gemak.”
Hoewel Sybe vooral positieve reacties hoort in zijn eigen omgeving, beseft hij dat er ook ‘conservatieve’ mensen zijn die hem zijn gezinsgeluk niet zullen gunnen. ,,Ik ben daar absoluut op voorbereid”, zegt Sybe. ,,Zij hebben ook het recht om dat te vinden, en ik neem hen dat ook niet kwalijk. Alleen heb ik daar persoonlijk geen boodschap aan. Ik laat me daar ook niet door afschrikken. Ik ben vastberaden, en ben omringd door mensen die me steunen in mijn plan en me het ouderschap van harte gunnen. Dat is voor mij meer dan genoeg.”
De route naar onze kinderwens 