NICU

Daar zitten we dan met zijn 4-en op de NICU, Fedde zijn suikers zijn behoorlijk laag dat ze dit goed in de gaten willen houden en zijn suikerwaardes weer omhoog willen krijgen. We hadden ons dit moment toch wel anders voorgesteld, eigenlijk zitten we onwetend nu te kijken naar ons kind in een box met een lamp erop. Hem niet aan kunnen raken behalve voor het voeden en verschonen. Zijn suikers schommelen ze zijn de ene keer weer mooi op niveau en de andere keer weer net te laag.

We zijn uitgeput van de dag en uitgeput om hier zo te zitten, we gaan tussendoor naar de kamer waar Tasha ook is en waar wij in elk geval voor deze nacht kunnen verblijven. In de hoop dat alles goed gaat proberen we toch wat slaap te pakken. Midden in de nacht worden we opgebeld dat de arts er is en we moeten komen. Je schrikt enorm, maar achteraf gezien viel het gelukkig mee. Zijn suikers moeten minimaal 24 uur goed op waarde blijven voordat we naar huis kunnen.

En de dagen duren nu best wel lang, je zit in het ziekenhuis en je gaat van luier naar voeding en mag tussendoor gelukkig wat meer met Fedde knuffelen. Hij vindt het heerlijk om bij ons op de borst te liggen en kruipt dan ook helemaal in ons. De heerlijke momenten. We hebben deze dagen gelukkig een kamertje in het ziekenhuis gekregen. Letterlijk een kamertje want we sliepen met zijn twee op een krappe 1-persoonsbed. Degene die de voeding gaf lag aan de ene kant en de ander lag tegen de muur aan. Omdraaien? Dan doen we tegelijk! Nu kijken we met een lach terug naar dit moment, maar toen wou je gewoon graag naar huis met de kleine.

Uiteindelijk mochten we de maandag naar huis. Fedde zijn suikers gingen de goede kant op en je zag ook dat hij het goed had. Zijn voedingen gingen goed en hij mocht de fles maar wat graag leeg drinken. De oorzaak van zijn suikers? Fedde was een grote baby met 4,5 kg bij de geboorte. Nadat de navelstreng is doorgeknipt moet zijn lichaam het zelf doen en onder controle krijgen. Zeker met de grotere baby’s is dit wat lastiger. Maar gelukkig wist hij dit toch zelf op te pakken.

Uitgeput gingen we maandag naar huis en haalde Tasha ons bij het ziekenhuis op. Nu kon het verder met elkaar verbinden gaan beginnen. De laatste 3 en halve week in Canada (waarin we nog van alles moeten regelen om überhaupt naar huis te kunnen) en daarna thuis in Nederland.